De drakenkus – Halloween special

4.5
(2)

Het verhaal gaat over een jonge vrouw die het Donkere Nacht feest van haar vader verlaat om op een verre heuveltop rond te dwalen. Daar ontmoet ze een draak die haar overtuigt haar te laten kussen. Die kus verandert haar… en de Ierse geschiedenis… voorgoed. Zoals met al mijn Keltische verhalen, is een deel gebaseerd op geschiedenis, een deel op mythe, en een deel komt gewoon voort uit de diepte van mijn verwrongen geest. Ik laat het aan jou over om uit te zoeken wat wat is.

Het gebeurde op Donkere Nacht, zoals alle extreem magische dingen. Het was lang geleden… lang voordat de indringers uit Engeland kwamen… lang voordat de indringers uit het noorden kwamen… zelfs voordat de indringers met hun ijzeren wapens en schilden die samen het schild van een schildpad vormden uit het zuiden kwamen en Brittannië veroverden voordat ze het groene eiland binnenvielen.

Het waren de indringers met hun schildpadschilden die de praktijken van de Donkere Nacht meenamen naar hun thuisland. Maar de kalenders van Rome en het groene eiland waren niet hetzelfde. En de Romeinen erkenden het doel of de kracht van Donkere Nacht niet. Dus staken ze hun vuren aan en vierden het met dans en feestvreugde op de laatste dag van hun oogstmaand. Maar zij die het zich herinneren, ontsteken hun vuren nog steeds op de eerste donkere maan na de dag waarop de zon haar tocht langs de hemel staakt en weer met warmte begint te schijnen op het groene eiland.

Op die echte donkere nacht, zo lang geleden, verliet een jong meisje de vuren van haar vader, Eochaid Feidlech, de Hoge Koning van het groene eiland, en liep de duisternis in. Geen van haar zusters zou zoiets gedurfd hebben, maar zij was niet zoals haar zusters. Ondanks dat ze door haar vader een lammetje werd genoemd, was ze dapper – bijna onbevreesd – en de duisternis, zelfs de duisternis van de Donkere Nacht wanneer de sluier tussen de werelden het dunst is, boezemde haar geen angst in.

Niemand weet hoe ver ze gedwaald heeft of op welke heuveltop ze zich bevond toen een stem haar riep vanuit de duisternis. “Kom hierheen, lammetje,” siste de stem zachtjes.

“Ik ben geen lammetje,” antwoordde ze. Toen, niet wetend waarom, voegde ze eraan toe: “Ik ben de drank van koningen.”

De stem lachte lichtjes en de heuveltop werd in vuur en rook gehuld.

“Je bent een draak,” zei ze resoluut. “Kom tevoorschijn zodat ik je kan zien.”

De draak kroop langzaam naar voren tot hij aan haar voeten stond. Hij was niet veel groter dan één van haar vaders jachthonden.

“Je bent nogal klein voor een draak,” zei ze met een lichte lach.

“Ik ben nog niet wat ik zou kunnen zijn,” siste hij terug. “En jij ook niet,” voegde hij eraan toe terwijl hij een klein stroompje vuur uit zijn neusgaten liet komen.

Het licht onthulde dat ze een kort gewaad droeg dat ongeveer halverwege haar dijen eindigde.

“Laat me je zien,” siste de draak en ze stond met haar armen uitgestrekt en draaide zich langzaam om.

“Nee,” zei de draak met een uitbarsting van vlammen, “laat me JOU zien!”

Ze lachte. Het was een diepe lach die ongewoon krachtig leek voor een vrouw. Toen reikte ze zonder schaamte of aarzeling naar de zoom van haar gewaad en trok het over haar hoofd. Ze maakte haar sandalen los en schopte ze opzij, waarna ze naakt voor de draak ging staan.

Terwijl ze zich omdraaide, zei de draak langzaam: “Je bent inderdaad mooi… en dapper… en machtig. Maar als je me je laat kussen, maak ik je nog mooier en krachtiger.”

Hij blies een lange stroom vuur naar één kant en zei toen met een grom: “Je zult een koningin worden.” Na nog een vlamuitbarsting voegde hij eraan toe: “En ik zal een prins worden.”

“Ik ben niet bang voor je,” zei ze resoluut, “maar ik word al koningin als mijn vader me uithuwelijkt. Je biedt me niets.”

“Schoonheid,” zei de draak in een lang rokerig gesis. “Jouw schoonheid zal ongeëvenaard zijn in het hele groene eiland. En jij en je schoonheid zullen herinnerd worden in de hele geschiedenis.”

Ze haalde haar schouders op en lachte lichtjes.

“Macht,” zei de draak met nog een sis. “Je schoonheid zal je macht geven zoals geen enkele vrouw ooit heeft gehad of ooit nog zal hebben.”

Ze bleef de draak aankijken zonder uitdrukking op haar gezicht.

“Bescherming,” siste de draak uiteindelijk. Deze keer stegen kleine vlammen uit zijn neusgaten.

“Koningen en koninginnen hebben veel vijanden,” zei hij gelijkmatig. “Niets zal u kunnen doden, behalve oud ranzig of uitgedroogd voedsel. En dan alleen als het je door je eigen bloed wordt geleverd.”

“Kan ik je vertrouwen?” vroeg ze wantrouwig.

“Ik zweer op het hart van een draak… mijn eigen,” zei hij heel langzaam en duidelijk, “dat elk woord van wat ik je heb beloofd waar is. Je zult schoonheid, macht en bescherming krijgen. Dit alles is van jou als je me je laat kussen.”

“En wat krijg je er voor terug?” vroeg ze.

“Ik heb het je gezegd,” siste hij bijna boos. “Ik zal een prins worden.”

Ze keek even op hem neer en zei toen: “We hebben een overeenkomst.” Toen reikte ze naar beneden om hem op te pakken.

“Nee,” zei hij resoluut. “De kus van een draak is niet zoals die van een man. Je moet bij me komen. Ga op het zachte gras van deze heuvel liggen.”

Ze ging op haar zij langs de draak liggen.

“Nee,” zei hij vermoeid, “op je rug… met je benen gespreid.”

Ze rolde op haar rug en spreidde voorzichtig haar benen. De draak liep langzaam naar haar voeten en begon tussen haar benen omhoog te kruipen.

Ze wilde net overeind komen toen ze zijn warme tong op haar dijen voelde. Hij was bijna heet op haar huid toen hij van net boven haar knie naar de bovenkant van haar been gleed en dan terug naar het andere been. Het voelde bijna alsof hij pulseerde terwijl hij langzaam over haar huid sleepte.

Toen die warme glibberige drakentong over de plooi tussen haar benen gleed, was het alsof de bliksem in haar binnendrong. Een luide zucht ontsnapte aan haar lippen toen de tong zijn weg vervolgde. Ze hijgde opnieuw en opnieuw en opnieuw toen de draak het tempo van zijn tong versnelde.

Ze tilde haar lichaam lichtjes op in de lucht. Haar vingers graafden in de groene zode van de heuvel. Haar gehijg werd nu gekreun. Toen voelde ze de tong van de draak over haar borsten glijden.

Ze zou toch zeker zijn klauwen moeten voelen als hij op haar buik was gekropen. Ze keek naar beneden en zag de draak nog steeds op het gras tussen haar benen. Maar hij was groter. En zijn tong was langer… veel langer… en hij leek te gloeien alsof hij in brand stond.

De tong krulde zich om haar rechterborst en kneep er lichtjes in. Het puntje kwam boven de borst uit en likte aan haar tepel. Ze gilde het uit in de nachtelijke hemel.

Toen rekte de tong zich verder uit en omsloot ook haar linkerborst. Nu kneep de draak in beide borsten. Normaal zou het pijn doen als haar borsten zo strak werden dichtgeknepen, maar nu wakkerde het alleen maar een vuur in haar aan. Het puntje van de tong streek over haar linkertepel… en toen over haar rechter… en bleef dan heen en weer gaan tussen de twee nu opgezwollen tepels.

Het vuur in haar werd heter en heter en ze boog zich hoog in de lucht. Haar vingers zaten nu diep in de zode. Haar hielen drongen diepe deuken in het zachte gras.

“Je bent klaar,” siste de draak.

Zijn tong trok zich terug van rond haar borsten. Hij duwde zijn rokerige snuit diep tussen haar benen. Toen schoot zijn tong opnieuw uit zijn bek.

Ze gilde toen wat een onmogelijke lengte leek van de tong van de draak zich diep in haar vrouwelijkheid begroef. Ze had er vaak over nagedacht hoe ze haar maagdelijkheid zou verliezen. Zou het aan een dappere soldaat in het leger van haar vader zijn? Aan een onhandige jongen in een verborgen vallei? Aan een vreemdeling langs de weg?

Vanavond wist ze het antwoord. Het zou voor geen van hen zijn. Ze zou haar maagdelijkheid verliezen aan een draak in ruil voor schoonheid, macht en bescherming.

Na wat een eeuwigheid leek, trok de kronkelende en pulserende tong zich uit haar terug en werd haar adem langzaam weer normaal. Ze keek naar beneden, in de verwachting een knappe prins te zien, maar in plaats daarvan bleef de draak over. Het was nu een heel grote draak met enorme schubben over zijn diepgroene lichaam, maar het was nog steeds een draak.

“Ik dacht dat je een prins zou worden?” vroeg ze verbaasd.

“Dat ben ik ook,” siste hij. “Dat ben ik,” riep hij uit met vuur dat uit zijn mond stroomde. Toen brulde hij luid: “Ik ben de prins der draken.”

“Dus dit was allemaal een truc,” zei ze boos.

“De Drakenprins houdt zijn woord,” zei hij zacht, maar boos. “Kijk naar jezelf!”

Toen blies hij net genoeg vuur door zijn neusgaten om de heuveltop te verlichten. Ze keek naar haar lichaam. Weg was het zachte babyvet waardoor mensen haar een lammetje noemden. Haar borsten waren groter geworden en waren stevig en rond. Het haar tussen haar benen leek in brand te staan. Het zachte bruin was verdwenen en vervangen door een diep, koperachtig oranje.

Ze tilde wat van haar haar op van naast haar oor en trok het over zodat ze het kon zien. Het haar op haar hoofd was nu ook vurig koperoranje.

“Ze zullen me niet herkennen,” zei ze. “Ik ben niet langer hun kleine lammetje.”

“Nee,” zei de draak, “nu zullen ze je de bedwelmende noemen. Je naam zal Medb zijn.”

En de rest, zoals ze zeggen, is geschiedenis… of tenminste mythologie.

Wat vind je van dit Tiener Sexverhaal?

Gemiddelde beoordeling: 4.5 / 5. Aantal stemmen: 2

Dit bericht is nog niet beoordeeld. Laat weten wat je ervan vindt!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.