Katja
Ik was zestien, en de zomer van dat jaar voelde als één lange, trage streling over mijn hele lichaam. De zon brandde fel, maar in onze achtertuin, half verscholen achter de hoge coniferen en de oude schuur, was het stil en warm. Mijn ouders waren weer eens weg – een “belangrijke afspraak” in de stad, zeiden ze altijd. Ze lieten me alleen achter met een briefje op tafel: eten in de koelkast, niet te laat naar bed. Alsof ik ooit naar bed ging als er niemand was om me te controleren.
Ik had de oude stretcher uit de schuur gehaald. Je weet wel, zo’n inklapbaar ding met aluminium poten en dat verschoten roze-paarse bloemetjeskleed dat mijn moeder ooit op een rommelmarkt had gekocht. Het rook nog een beetje naar zonnebrandcrème en oud zweet. Ik had hem precies op de plek neergezet waar de zon het langst bleef: half in de schaduw van de schuur, half in het licht. Perfect. Ik wilde bruin worden. Helemaal bruin. Overal.
Ik had niets aan. Helemaal niets. Geen bh, geen slipje, geen sokken. Alleen mijn eigen huid en de warme lucht die overal langs gleed. Ik had me vanochtend nog geschoren, helemaal kaal, zoals ik het liefst had. Mijn kutje voelde glad en gevoelig, en telkens als ik mijn benen een beetje bewoog, voelde ik de wind ertussen glijden. Het maakte me meteen nat. Niet een beetje, maar echt nat. Ik kon het ruiken, die zoete, geile geur van mezelf.
Ik lag op mijn buik, mijn wang op mijn gevouwen armen, mijn benen licht gespreid. Mijn billen iets omhoog, zodat de zon precies op mijn kutje scheen. Ik deed alsof ik een tijdschrift las – een oude Tina die ik uit mijn kamer had meegenomen – maar eigenlijk lette ik op alles om mij heen. Op het geritsel van de bladeren, op de vogels, en vooral op de geluiden achter de schutting.
Meneer De Vries, de buurman, was in zijn tuin. Dat hoorde ik meteen. Hij was altijd in zijn tuin op zaterdagmiddag. Zijn vrouw was met haar zuster naar de stad, een dagje winkelen en daarna even uitgebreid lunchen. Dat wist ik, want ze had het gisteren nog tegen me gezegd toen ik even bij hen over de schutting hing om te vragen of ze misschien oude tijdschriften hadden. “Ja kind, ze liggen in de serre, neem maar mee wat je wilt,” had ze gezegd, “wij zijn de hele middag weg.” Ze had geen idee wat haar man en ik soms deden als zij er niet was. Of misschien wel. Misschien vond ze het wel prima. Ik weet het niet. Het maakte mij niet uit.
Ik hoorde zijn tuinslang. Het water kletterde op de tegels. Toen een zacht gekuch. Hij wist dat ik hier lag. Dat wist ik zeker. Vorige week had ik precies hetzelfde gedaan. Toen had hij eerst een half uur gedaan alsof hij onkruid wiedde, maar uiteindelijk was hij toch naar de schutting gekomen. “Katja?” had hij zachtjes geroepen. En ik had gedaan alsof ik sliep. Tot hij dichterbij kwam. Toen had ik me langzaam omgedraaid, mijn benen wijd, en hem aangekeken met die blik die ik zo goed kende. Die blik die zei: kom maar, ik bijt niet. Tenzij je dat lekker vindt.
Vandaag wilde ik het anders doen. Rustiger. Netter. Ik wilde hem laten komen. Hem laten smeken. Want dat vond ik het allerlekkerst: als ze dachten dat ze mij verleidden, terwijl ik allang wist hoe het zou eindigen.
Ik draaide me op mijn rug. Langzaam. Mijn borsten wiebelden een beetje toen ik ging verliggen. Mijn tepels waren hard. Niet van de kou – het was bloedheet – maar van de spanning. Ik legde mijn armen boven mijn hoofd, rekte me uit als een kat, en zuchtte diep. Toen pakte ik de zonnebrandcrème. Een oude fles Nivea, half leeg. Ik deed alsof ik hem net pas zag liggen.
“Oh,” zei ik hardop, een beetje gespeeld, “ik ben mijn crème vergeten…”
Ik ging rechtop zitten. Mijn benen hingen over de rand van de stretcher, mijn voeten raakten net niet de grond. Ik spoot een dikke klodder crème in mijn hand en begon langzaam mijn benen in te smeren. Van mijn enkels omhoog. Langzaam. Heel langzaam. Mijn handen gleden over mijn kuiten, achter mijn knieën, over mijn dijen. Ik spreidde mijn benen een beetje. Niet te veel. Nog niet. Gewoon genoeg zodat hij, als hij keek, precies kon zien hoe glad ik was. Hoe roze. Hoe nat.
Ik hoorde hem weer kuchen. Dichterbij nu.
“Katja?” Zijn stem was schor, maar hij probeerde nog netjes te klinken. “Ben je daar?”
“Ja meneer De Vries,” riep ik lief terug. “Ik lig een beetje te zonnen. Het is zo lekker warm vandaag.”
“Ja… dat is het zeker.” Een korte stilte. Toen: “Je… je ligt wel heel bloot, kindje.”
Ik glimlachte. Kindje. Hij noemde me altijd kindje als hij zich nog een beetje wilde inhouden.
“Vind u dat erg?” vroeg ik onschuldig. “Ik heb niemand om me in te smeren… en ik wil niet verbranden.”
Weer een stilte. Ik hoorde zijn ademhaling. Zwaar.
“Zal ik… zal ik even komen helpen?” vroeg hij uiteindelijk.
“Dat zou heel lief zijn,” zei ik zacht. “Als het niet te veel moeite is.”
Ik hoorde de schuttingdeur piepen. Zijn voetstappen op het grind. Langzaam. Hij kwam dichterbij. Ik bleef zitten zoals ik zat: benen een beetje uit elkaar, mijn handen nog op mijn dijen, de crème glimmend op mijn huid. Ik keek niet op. Nog niet. Ik wachtte tot hij naast me stond.
Toen hij er was, keek ik pas op. Hij droeg een oude blauwe korte broek en een wit T-shirt dat strak om zijn buik spande. Zijn haar was grijs en een beetje nat van het zweet. Zijn ogen waren groot. Hij keek naar mijn borsten. Toen lager. Toen weer naar mijn gezicht.
“Dag meneer De Vries,” zei ik lief. “Fijn dat u komt helpen.”
Hij slikte. “Dag Katja.”
Ik gaf hem de fles crème. “Wilt u mijn rug doen? Ik kan er niet goed bij.”
Hij knikte. Zijn handen trilden een beetje toen hij crème in zijn palm spoot. Ik draaide me om, ging op mijn knieën op de stretcher zitten, mijn kont naar hem toe. Mijn billen iets uit elkaar. Niet te veel. Gewoon genoeg.
Zijn handen waren warm. Groot. Een beetje ruw van het tuinieren. Hij begon bij mijn schouders. Langzaam. Voorzichtig. Alsof hij bang was dat ik zou breken. Maar ik voelde hoe zijn vingers trilden. Hoe hij zijn adem inhield.
“U mag best wat lager,” zei ik zacht. “Ik heb overal crème nodig.”
Zijn handen gleden naar beneden. Over mijn rug. Mijn onderrug. Toen, heel even, over de bovenkant van mijn billen. Ik zuchtte diep. Niet overdreven. Gewoon echt.
“Zo lekker…” fluisterde ik.
Hij stopte even. Toen ging hij verder. Zijn vingers gleden nu echt over mijn billen. Tussen mijn billen. Heel voorzichtig raakte hij de rand van mijn kutje aan. Ik voelde dat ik nog natter werd. Mijn clitje klopte.
“Draai je maar om,” zei hij schor.
Ik draaide me langzaam om. Ging op mijn rug liggen. Mijn benen licht gespreid. Mijn borsten omhoog. Mijn tepels keihard.
“Nu de voorkant,” zei ik zacht. “Alstublieft.”
Hij spoot nieuwe crème in zijn hand. Begon bij mijn hals. Mijn sleutelbeinen. Toen lager. Over mijn borsten. Hij deed het langzaam. Eerst met zijn hele hand, toen alleen met zijn vingertoppen. Hij cirkelde om mijn tepels. Niet aanraken. Nog niet. Ik beet op mijn lip.
“U mag ze wel aanraken,” fluisterde ik. “Ik vind dat lekker.”
Toen deed hij het. Zijn duimen gleden over mijn tepels. Ik kreunde zacht. Mijn benen vielen iets verder uit elkaar. Hij keek naar beneden. Zag alles. Mijn kale kutje. Hoe nat ik was. Hoe mijn lipjes een beetje open stonden.
“Katja…” zei hij. Zijn stem trilde. “Je bent zo mooi.”
Ik glimlachte. “Vind u me een stout meisje?”
Hij knikte. “Heel stout.”
“Wilt u me aanraken?” vroeg ik zacht. “Daar… waar het zo nat is?”
Hij aarzelde nog één seconde. Toen gleed zijn hand naar beneden. Over mijn buik. Tussen mijn benen. Zijn vingers raakten mijn clitje aan. Ik zuchtte diep. Hij begon te wrijven. Langzaam. Voorzichtig. Alsof hij bang was dat ik zou schrikken. Maar ik niet. Ik spreidde mijn benen nog wijder.
“Harder,” fluisterde ik. “Alsjeblieft…”
Hij deed het. Zijn vingers gleden nu tussen mijn lipjes. Over mijn opening. Hij voelde hoe nat ik was. Hoe klaar.
“Je bent zo nat,” zei hij schor.
“Voor u,” zei ik. “Al de hele ochtend. Ik wist dat u zou komen.”
Hij kreunde zacht. Zijn broek stond op spannen. Ik zag de bobbel. Groot. Hard.
“Mag ik uw broek openmaken?” vroeg ik lief.
Hij knikte. Ik ging op mijn knieën zitten. Maakte zijn riem los. De knoop. De rits. Zijn pik sprong bijna naar buiten. Geen onderbroek. Hij droeg nooit onderbroek als zijn vrouw weg was. Dat wist ik allang.
Ik pakte hem vast. Warm. Hard. Een beetje nat aan de top. Ik keek op. Recht in zijn ogen.
“Mag ik hem proeven?” vroeg ik zacht.
Hij knikte. Kon bijna niet meer praten.
Ik boog voorover. Likte één keer over de top. Hij kreunde hard. Toen nam ik hem in mijn mond. Langzaam. Diep. Tot achter in mijn keel. Ik deed het zoals hij het lekker vond. Niet te snel. Niet te hard. Gewoon precies goed. Mijn tong speelde met zijn eikel. Mijn hand kneep zachtjes in zijn ballen.
Hij greep in mijn haar. Niet hard. Gewoon om me vast te houden.
“Katja… lieverd… oh god…”
Ik zoog harder. Toen weer langzamer. Ik wilde dat hij het voelde. Elk seconde.
Na een paar minuten trok ik me terug. Mijn mond glom. Ik keek op.
“Wilt u in me?” vroeg ik zacht. “Wilt u me neuken? Hier? Nu?”
Hij knikte. Kon niets meer zeggen.
Ik ging op mijn rug liggen. Mijn benen wijd open. Mijn kutje glom in de zon.
“Kom maar,” zei ik. “Ik ben aan de pil. U mag zonder. Ik wil het voelen.”
Hij klom bovenop me. Zijn pik raakte mijn opening. Hij duwde langzaam. Heel langzaam. Ik voelde hoe hij me opende. Hoe hij naar binnen gleed. Centimeter voor centimeter. Tot hij helemaal in me zat.
Ik kreunde diep. Mijn nagels in zijn rug.
“Beweeg maar,” fluisterde ik. “Neuk me maar… precies zoals u wilt…”
En toen begon hij. Eerst langzaam. Diep. Toen harder. De stretcher kraakte. Mijn borsten stuiterden. Mijn kutje maakte zachte, natte geluidjes bij elke stoot.
Ik keek hem aan. Recht in zijn ogen.
“Ik ben uw kleine hoertje,” fluisterde ik. “Altijd geweest. Altijd geweest sinds die eerste keer… toen u me vroeg om de schuur op te ruimen… en ik op mijn knieën ging…”
Hij kreunde harder. Neukte harder.
“Zeg het,” hijgde ik. “Zeg wat ik ben.”
“Mijn kleine sletje,” gromde hij. “Mijn geile, kleine sletje…”
“Ja…” kreunde ik. “Uw sletje… uw hoertje… neuk me kapot…”
En dat deed hij. Tot we allebei klaarkwamen. Hij diep in me. Warm. Veel. Ik voelde het spuiten. Mijn kutje kneep om hem heen. Mijn hele lichaam trilde.
Daarna bleef hij even liggen. Zijn hoofd op mijn borsten. Ik streelde zijn haar.
“Dit blijft ons geheim,” zei ik zacht.
“Altijd,” fluisterde hij.
Ik glimlachte. Want ik wist: volgende week zaterdag zou zijn vrouw weer weg zijn.
En ik zou weer hier liggen.
Helemaal bloot.
Helemaal klaar.

1 comments for “Katja’s middagje in de Tuin”